Jetta Klijnsma, Staatssecretaris van Sociale zaken en Werkgelegenheid

 

“Ik vind het heel leuk om hier te zijn”, zei Jetta Klijnsma, nadat gespreksleider René Hansen haar had geïntroduceerd bij het publiek in Green Village. Hansen kon niet nalaten even te refereren aan het voormalig wethouderschap van mevrouw Klijnsma in Den Haag om vervolgens op te merken dat we in Nieuwegein al door de eerste drie wethouders heen zijn. “Het wethouderschap is één van de allermooiste dingen die je kunt doen in het openbaar bestuur” merkte ze op,“je staat dicht bij de mensen.” Het mooie van het staatssecretarisschap vond ze dan wel weer dat je met àlle wethouders samen mag werken. Ze wil dan ook graag nog eens langs komen om met de Nieuwegeinse wethouders te komen praten.

Klijnsma vond het geen enkel probleem om, voorafgaand aan de discussie, de genomineerden voor de Nieuwegeinse Politicus van het Jaar 2012 bekend te maken. Enthousiast las ze de namen voor, waarbij ze tot haar verrassing Willem Wijntjes op het lijstje zag staan. Het was voor beiden een vrolijk weerzien, ze bleken te hebben samengewerkt in Den Haag.

Ze wilde nog wel even aan haar introductie toevoegen dat ze het ontzettend leuk vindt om met mensen in gesprek te gaan, van hen zelf te horen wat er leeft. “Als ik in debat ga zit ik niet met papieren maar met mensen op mijn netvlies” merkte ze op. Ze vindt het als PvdA politicus best lastig om in het Kabinet Rutte II te zitten. “Maar” zegt ze,”Rutte II slaat een andere toon aan dan het vorige kabinet en steekt de hand uit naar alle mensen in het land. We zijn blauw èn rood, we worden niet paars en we blijven laten zien waar we voor staan”. Ze realiseert zich dat de boodschap de komende vier jaren heel wat minder wordt. Positief vindt ze echter dat er iets aan de armoedebestrijding wordt gedaan en dat mensen met een handicap “aan boord getakeld” worden. Ze hoopt op een rustig en stabiel bestuur en een kabinet dat niet binnen de kortste keren naar huis gaat.

Uiteraard ontkwam mevrouw Klijnsma niet aan de tien ja/nee stellingen die gespreksleiders Hansen en Van Hoeflaken beurtelings op haar loslieten. In tegenstelling tot veel van haar voorgangers had ze niet de drive haar antwoorden steeds toe te lichten en hield ze het kort bij “eens” of “oneens”. Aan de hand van enkele specifieke stellingen was er echter genoeg om toe te lichten. Met name de problematiek rond het aan werkgevers opgelegde quotum om arbeidsgehandicapten in dienst te nemen, dat vanaf 2015 ingevoerd wordt, maakte een kritische discussie los in de zaal. Ondernemer Ben Seijger vond dat je werkgevers en werknemers beter kunt scholen in het omgaan met mensen met een beperking in plaats van het verplicht stellen van een quotum voor opname van hen in de bedrijven. Nico Blok, die zelf lichamelijk beperkt is en als projectleider dagelijks werkt met deze problematiek, durfde zonder twijfel te stellen dat het verplicht in dienst nemen van arbeidsbeperkten niet gaat werken. Hij onderbouwde dit vanuit ervaringen in de landen om ons heen. Hij verzette zich tegen het stigmatiseren van de groep en benadrukte dat de politiek gehandicapten nog steeds niet goed als werknemer of ondernemer neer kan zetten. Hij riep mevrouw Klijnsma op als volksvertegenwoordiger dat verhaal te vertellen zodat het uitgedragen wordt naar de ondernemers. Klijnsma ging uitgebreid in op de kritiek en wil nauwgezet bekijken hoe er genoeg draagvlak kan worden gecreëerd om de stok achter de deur niet meer nodig te hebben.

Over het onderwerp “Vrouwen in hoge functies” hadden enkele jonge vrouwen in het publiek nog wel wat te zeggen en “Bijstand en sollicitatieplicht” riep bij de ondernemers weer reacties op. De verantwoording voor het uitvoeren van de sollicitatieplicht wordt straks bij de gemeenten neergelegd, die dat dan in hun eigen context moeten gaan uitvoeren. Lokale bestuurders kennen de haarvaten van de Nederlandse samenleving. Klijnsma is de politiek ingegaan om daar iets voor te doen. Voor aow-ers en mensen in de bijstand ziet de toekomst er niet al te rooskleurig uit. En al helemaal niet voor landen die Nederlandse ontwikkelingshulp ontvangen. Dit onderwerp lag Klijnsma zeer aan het hart. De enorme besparing op ontwikkelingssamenwerking deed haar pijn, zei ze. Open en bevlogen vertelde ze in Zimbabwe de tegenstellingen tussen daar en hier te hebben gezien toen ze een project voor kinderen met een beperking bezocht. De rolstoel, die voor haar zo vanzelfsprekend is, was dat daar niet. “Het is een schande dat dit gebeurt” zei ze.
Edwin van Straaten, fractievoorzitter van de Nieuwegeinse VVD, meende dat onze eigen situatie toch ook zeer belangrijk is en dat we dan naar de rest van de wereld kunnen kijken. Klijnsma leek heel even niet precies te weten vanuit welke optiek ze hierop zou reageren, maar na een kort moment pareerde ze enthousiast:”U bent mijn coalitiegenoot, dat vind ik mooi. Wij gaan dat samen doen.”  Ze onderkent dat er in Nederland ook grote verschillen zijn, maar vindt dat de situatie van ontwikkelingslanden tegenover de Nederlandse situatie niet gebagatelliseerd mag worden.
Gespreksleider Van Hoeflaken wilde het nog even over nivelleren hebben. Hij vroeg zich af of het een soort belastingvoordeel of bezuiniging is, waarbij de één wat meer dan de ander moet inleveren. Klijnsma gaf toe dat het “beremoeilijk” wordt. VVD en PvdA zijn twee manieren van samenleven, dat is lastig. “Maar” riep ze daadkrachtig de aanwezigen op “we gaan er gewoon voor staan. Kom ons helpen, want alleen kunnen we het niet.”

In Staatssecretaris van Sociale zaken en Werkgelegenheid Jetta Klijnsma had het Politiek Café een enthousiast en bevlogen gast aan tafel. Niet alleen tijdens de bijeenkomst, maar ook vooraf  bij het diner, toen ze oprecht verrast was dat zij en haar persoonlijk assistente, natuurlijk, van harte welkom waren om een hapje mee te eten. Ze was oprecht geïnteresseerd in de mensen om zich heen en stelde zich open op, waarbij ze soms ontzettend grappig uit de hoek kwam. Voor haar was er natuurlijk ook weer het kistje met prachtige wijnen van Cees van Suylekom als dank voor haar enthousiaste en actieve bijdrage aan het laatste Politiek Café van 2012.

Olga Hansen, tekst
Rob Rooijackers, foto’s

Reactie mevrouw Klijnsma dd. 4 december 2012:
Geachte heren Hoeflaken en Hansen, Beste René en Jan,
Het was me waarlijk een genoegen!
Dank voor de hartelijke ontvangst en de uitstekende organisatie.
Hartelijke groet,
Jetta

De opnamen die RTV9 van deze avond maakte kunt u hier bekijken

 In december is er geen Politiek Café, we zien u graag weer terug op 15 januari 2013 in Poelzicht.