Meer of minder Europa? Met Wim van de Camp

DSC_0047 (640x426)“Het is verkiezingstijd en dan moet je je laten zien”,  moeten Europarlementariër Wim van de Camp en zijn medewerkers hebben gedacht toen zij naar het Politiek Café in De Lantaern kwamen.  Al bij aankomst kon men niet om de verkiezingsbolide heen. Bestickerd met foto’s en onder andere de leus “Stem Wim”  stond deze opvallend voor De Lantaern geparkeerd. In de zaal trof men in grote getale de bekende verkiezingsmemorabilia aan, zoals folders, boekenleggers, flyers en de kleine ‘makkelijk-in-de-zak-steek-kaartjes’ met de beeltenis van Wim en het CDA-logo. Als klap op de vuurpijl stond naast het podium een levensgrote rolbanner, waarop Wim, keurig in het pak, achter zijn sportmotor stond.

Van de Camp zelf leek zich niet zo bezig te houden met deze persoonlijke  pr toen hij vlot en opgeruimd het podium betrad. Hij had duidelijk zin in deze avond. Presentatoren René Hansen en Raymond de Jong introduceerden hun gast en namen kort met hem door om welke onderwerpen het deze avond met name zou draaien. Na de bekende ja/nee stellingen, die Van de Camp overigens vlot en zonder enige twijfel beantwoordde, gooide Hansen meteen maar de bekende knuppel in het hoenderhok en vroeg de politicus zonder omwegen naar de onkostenvergoedingen van de Europarlementariërs. Over dit onderwerp  had juist een flink artikel in het AD gestaan en dat had voor nogal wat commotie gezorgd. Van de Camp leek al voorbereid op deze vraag en rekende volkomen op zijn gemak de zaal vlotjes voor wat hij als Europarlementariër bruto verdient, hoeveel belasting hij daarover moet betalen, wat hij dan netto overhoudt, hoeveel onkostenvergoeding hij krijgt en wat hij daar allemaal mee moet doen. Of het allemaal wat soberder kan? Dat vond hij wel. Maar de opmerking “Ze doen maar wat in Europa” vond hij niet terecht. De jaarlijkse geldverslindende verhuizing van het Europees parlement van Brussel naar Straatsburg en vice versa heeft ook niet zijn voorkeur, maar daar zal, gezien de historische en emotionele achtergrond, naar zijn mening voorlopig geen verandering  in komen.

Al direct bleek Van de Camp een vlot en helder spreker, die zich door niets uit het veld liet slaan, niet bang was om zijn mening te geven en door zijn houding dicht bij zijn toehoorders stond.  Er werden deze avond dan ook veel vragen gesteld, waardoor gespreksleider Hansen zich meermaals met de microfoon door het publiek moest spoeden. Van de Camp kreeg soms pittige vragen voorgelegd. “25 Miljoen werkelozen in Europa, wat gaat de EU daar aan doen?”, en “Hoe zit dat met één belastingtarief voor heel Europa?” of “Wat doet de EU met de banken?”.  Veiligheid en betrouwbaarheid, de positie van de euro, de omstreden benzineaccijnzen, gesjoemel met de minimumlonen, de huidige toestroom van asielzoekers naar Europa en een mogelijke Europese bankenunie passeerden de revue. Op de vraag of Europa leeft in Nederland antwoordde Van de Camp met een kort en bondig “Nee”. Bij de komende verkiezingen verwacht hij geen hogere opkomst dan vijf jaar geleden. “Wij moeten Europa ook niet mooier voorstellen dan het is”, zegt hij “het is een democratie in opbouw”.  Volgens hem blijkt de Europese Unie buiten Europa populairder dan binnen Europa. “Wij worden gezien als een net werelddeel”, zegt hij, daarmee doelend op de sociale markteconomie en het niet tot nauwelijks voorkomen van zaken als corruptie.

Door de interactie tussen spreker, publiek en presentatoren ontstond een uiterst levendige en actieve bijeenkomst met snelle reacties en veel humor. Met 23 jaar ervaring in de Nederlandse politiek en vijf jaar in Europa is Van de Camp een doorgewinterd politicus, die het, zoals hij zelf zegt, nog steeds een eer vindt om volksvertegenwoordiger te zijn. Hou zou zijn functie binnen het Europees parlement dan ook graag voortzetten. Hij heeft echter niet de ambitie om lid te worden van de Europese commissie en zal ook Neelie Smit-Kroes niet gaan opvolgen, hetgeen eerder gesuggereerd werd.

Afsluitend vroeg gespreksleider De Jong het publiek of zij nu voor ‘Meer of minder Europa’ zal gaan. Daarover bleken de meningen toch nog steeds verdeeld. Wim van de Camp vroeg de aanwezigen om in ieder geval wel te gaan stemmen de 22ste. Hij sprak zijn dank uit voor de bijeenkomst van deze avond, die hij vooral als snel, scherp en uiterst actief had ervaren.

Tekst Olga Hansen
Foto’s Jan Wolleswinkel

De opnamen die RTV9 van deze bijeenkomst maakte kunt u hier bekijken.